Ayo Sinau Basa Jawa

Selasa, 14 Januari 2014

grojogan sewu



Grojogan Sèwu
http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/0d/GrojoganSewu.jpg/250px-GrojoganSewu.jpg
http://bits.wikimedia.org/static-1.23wmf8/skins/common/images/magnify-clip.png
Grojogan Sèwu kalebu salah siji curug ing Jawa Tengah. Grojogan Sèwu manggon ing Tawangmangu, Kabupatèn Karanganyar, Jawa Tengah. Curug Grojogan Sèwu manggon ing lèrèng Gunung Lawu. Grojogan Sèwu manggon kurang luwih 27 km ing sisih timur Kutha Karanganyar. Curug Grojogan Sewu kalebu bageyan saka Hutan Wisata Grojogan Sèwu.
Grojogan Sèwu tegesè curug sèwu, sanajan curug ing Grojogan Sèwu cacahè ora ana sèwu, ananging ana akèh titik curug kang bisa dideleng ing kéné. Curug utawa air terjun kang paling dhuwur kurang luwih 80 mètér. Ana uga curug kang ora rada dhuwur ananging pancurané amba lan ana cabang-cabangé. Yèn lagi wayah udan, ing sakupengé tebing bakal ana udan air terjun. Ananging nalika musim panas, akéh curug kang garing.
Alas Wisata Grojogan Sèwu ambané 20 Ha. Kawasan alas iki akéh urip tanduran utawa werna-werna wit, kang dianggo omah kethèk kang wis jinak. Akèh fasilitas saka hutan wisata iki yaiku Taman Binatang Hutan, kolam renang, papan panggonan kanggo istirahat, kios panganan, kios woh-wohan lan cinderamata, mushola lan kamar mandi. Grojogan Sèwu kalebu panggonan wisata kang suhuné adhem. Sadurungè tekan Grojogan Sèwu para wisatawan kudu munggah andha kang dadi dalan ing Grojogan Sèwu. Akèh jajanan kang bisa dadi olèh-olèh nalika piknik ing Grojogan Sèwu. Ing kono uga ana jaran kang pancèn diséwakaké kanggo para wisatawan.

apa kuwi blangkon?



{ BLANGKON }

Blangkon iku sajinis panutup sirah kanggo wong priya sing kagawé saka bahan kain bathik utawa lurik. Blangkon sejatiné wujud modhèrn lan praktis saka iket. Ing busana tradhisional adat Jawa lan adat Sundha blangkon dianggo minangka pasangan karo busana beskap.

Ing jaman modern iki blangkon anaing masyarakat Yogyakarta khususe gunungkidul wis mulai ilang saka pikiran masyarakat. Blangkon síng wis suwe dadi budaya warga jawa iki mulai kegiles karo topi-topi sing dadi trend ing kalangan muda-mudi.

Yen arep weroh jinis-jinis blangkon bisa di wacaing ngisor iki:

Ana sawetara jinis blangkon miturut adat ing papan panggonan tinamtu, Jinis blangkon antara liya:

• Blangkon Sala, saka bahan bathik ora nganggo mondholan (trèpès).
• Blangkon Yogya, nganggo mondholan.
• Blangkon Kedhu.
• Blangkon Banyumas.
• Blangkon Sundha, saka bahan bathik, ora nganggo mondholan.

Mondholan iku wangun sing njendhol ing samburiné blangkon, makili modhèl rambut priya sing kerep dibundhel ing mburi. Blangkon modhèl trèpès, iku wujud sing umum blangkon gagrag Surakarta. Gaya iki minangka modhipikasi saka gaya Yogyakarta, amarga akèh-akèhé priya saiki arambut cendhak. Modhèl trèpès iki digawé kanthi njait langsung mondholan ing bagéan mburi blangkon. Saliyané saka suku Jawa , ana uga sawetara suku sing migunakaké panutup sirah sajinis blangkon nanging béda wujudé, yaiku suku Sundha, suku Madura, suku Bali, lan sapanunggalané.

Ing pikiranne para mudha jaman saiki, nganggo blangkon iku kaya ndadeke deweke tambah katrok, cupu, ketinggalan jaman lan sak liyan-liyane. Ananging yen awake dewe nganggo, iku wis melu nglestarekake budaya jawa. Dadi ora ana sing jenenge wong jawa ilang jawane.

Kenapa ora? Ning Daerah Istimewa Yogyakarta netapke dina blangkon saben minggune. Umpamane dina setu dadi dina blangkon, dadi saben dina setu bocah-bocah seklah padha nganggo blangkon saka SD, SMP, SMK, lan SMA. Dadine para pelajar ing kutha Yogyakarta duwe kekhasan karo kutha-kutha liyane.

sinau gawe layang



Layang
Layang iku umumé arupa dluwang sing tinulisan dikirimaké minangka gantiné rerembugan. Ananging layang uga bisa ateges buku sing ngamot crita lan sapanunggalané.
Warna-warnane layang:
  • Layang biwara.
  • Layang Iber-iber (Layang Kiriman).
  • Layang Dhawuh.
  • Layang Ulem.
  • Layang Lelayu,
  • Layang Pribadi lan sapanunggalané.
Perangané layang
1. Papan panggonan lan titi mangsa, mratélaké papan kutha lan titi wanci panulisé layang.
2. Adangiyah (adawiyah). Mratélaké unggah-ungguhing basa paprenahé kang kirim layang marang kang arep dikirimi layang, marang kanca sedulur sapantaran, utawa marang kaprenah tuwa, umpamané pakdhé budhé.
3. Pambuka (bebuka). Karepe kanggo mbukak utawa miwiti layang. Ing padatan anelakaké awèh atur kabar kaslametan kasarasan lan katentreman.
4. Isi (surasa basa). Mratélaké apa sajatiné isi layang.
5. Panutup (wasana basa). Panutup isi adaté pangajap , pangarep arep kang ana gegayutan karo isi layang.
6. Titi mangsa (titi wanci).
7. Peprenahan. Paprenahan iki karepe katulis ing layang marang kang dikirimi layang.
8. Tapak asma.
Adangiyah nelakake , unggah-ungguhing layang.
1. Taklim (ingkang taklim), marang sadulur tuwa, utawa menyang sapadha-padha kang perlu diajeni.
2. Salam taklim, marang sedulur enom, utawa menyang sapepadhané.
3. Ingkang salam, marang sedulur enom kang perlu diajeni, amarga pangkaté luwih dhuwur.
4. Ingkang pandonga, saka wong tuwa marang wong enom kang diajeni.
5. Ingkang Pandonga, saka wong tuwa marang anak putune dhewe utawa sing karengkuh kaya anaké dhéwé.
 6. Ingkang sembah, saka wong cilik marang para luhur, nadyan pangkate padha.
7. Ingkang sembah sungkem, saka wong enom marang sesepuh (simbah) utawa para luhur.
8. Ingkang sembah pangabekti, saka wong enom marang wong tuwané dhéwé, umpamane :   Bapak, Ibu, Simbah, wong wadon marang kakunge.
9. Ingkang pangabekti, marang wong tuwa kang diajeni (dibekteni), umpamané : marang ipene kang kaprenah tuwa.
10. Sembah sujud, saka kawula marang Gustine Pamuji, umpamane : karengga sagunging kaurmatan, Karengga sagunging pahargyan, kairing ing sagunging kaurmatan, pudyarja, lan sapituruté. Iku kabeh, satemene mung owah-owahan saka kang kasebut ing dhuwur mau. Amarga ana pakèwuhé anggoné arep nandukaké unggah-ungguh.

















Dolanan tradisional bocah Jawa



Dolanan tradisional bocah Jawa

Dolanan tradisional bocah Jawa kala rumiyin kathah sanget jenisipun, ananging generasi mudha  samenika sampun kathah ingkang sami kesupen utawi sampun mboten mangertos amargi perkembangan jaman ingkang sansaya majeng. Kamangka budaya-budaya Jawi ingkang kathah saha adi luhung punika kedhah kita lestarekaken

Dolanan khas bocah-bocah Jawa menika antawisipun :
  • Lithungan (Istilahipun wonten basa Indonesia petak umpet)
  • Blodor, wonten daerah sanes kasebat gobak sodor
  • Jagoan
  • Sudhamandha, dolanan ngagem gacok(saking gendheng bata) lajeng bocah lompat beto gacok miyos kotak-kotak bujursangkar
  • Cublak-cublak suweng
  • Dakon
  • Lumpatan, ngagem tali ingkang didamel saking karet dipun rangkai, lajeng digoceki kalih bocah loro, bocah liyane nglumpati tali ingkang dhuwure wiwit sak dhengkul dugi sak dedegan
  • Uthat
  • Pasar-pasaran (ngagem godhong-godhongan lan kembang sekitar omah)
  • Gatheng utawa bekelan
  • Dolanan kecik, saking isi sawo
  • Thung-thung balung
  • Lan sak panunggalanipun
Mugi-mugi saged dados penggalihan kita sedaya, supados dolanan-dolanan bocah tradisional khas Jawi punika mboten sirna, paling mboten generasi sakmenika saget tepang lan mangertos bab kabudayan Jawi ingkang kathah sanget.